Zabiegi fizykoterapeutyczne (cz.2)

Omówiliśmy już część zabiegów fizykoterapeutycznych, zwanych łącznie pod nazwą elektroterapii, wykorzystujących dla celów leczniczych prądy różnej częstotliwości. W niniejszym artykule przedstawimy inne często stosowane zabiegi, zaliczane do grona fizykoterapeutycznych. Tak jak już wspomnieliśmy w pierwszej części, w ramach medycyny fizykalnej lekarz może zalecić magnetoterapię, ultrasonoterapię, laseroterapię, światłolecznictwo, jak również krioterapię. Na czym polegają wspomniane formy leczenia? W jakim przypadku która z nich sprawdzi się najlepiej?

Zacznijmy od magnetoterapii, czyli leczenia zmiennym polem magnetycznym o skrajnie niskiej częstotliwości. Pod jego wpływem zawierające się w komórkach ludzkiego ciała jony ulegają przemieszczeniu, co wywołuje hiperpolaryzację błony komórkowej, a w konsekwencji poprawia ukrwienie komórek. Zabiegi tego rodzaju idealnie sprawdzą się w przypadku rozmaitych problemów z elementami układu ruchu, takimi jak stany reumatyczne i zwyrodnieniowe, a także zespoły bólowe i różnego rodzaju kontuzje mięśni, kości, więzadeł i stawów.

Leczenie tkanek ultradźwiękami wywołuje efekt zwany „mikromasażem”. Jest on wywołany przez zastosowanie drgań mechanicznych o częstotliwości 0,8 – 24 tys. kHz, a dokładniej rzecz biorą wahaniem ciśnień, wytworzonym na skutek przebiegu fali dźwiękowej. Zachodzące w ten sposób procesy przyczyniają się do poprawy utlenienia komórek, co przydaje się przede wszystkim przy rozmaitych uszkodzeniach kręgosłupa. Równie dużą ulgę ultradźwięki przynoszą w przypadku zespołów bólowych, naciągnięć i zapaleń w obrębie kończyn dolnych.

Następnym rodzajem zabiegów jest biostymulacja laserowa, zwana też laseroterapią. Polega ona na naświetlaniu uszkodzonej części ciała słabą wiązką laserową, z wykorzystaniem fal świetlnych o długości nie przekraczającej 1 100 nm (od jaskrawej czerwieni (630 nm) do tzw. bliskiej podczerwieni). Tego rodzaju fale mają największe możliwości głębokiego przenikania do wnętrza organizmu (nawet do 6 cm), ze względu na najmniejszy stopień absorbcji w tkankach. Tym samym umożliwiają skuteczną walkę z takimi dolegliwościami, jak zwyrodnienia i zapalenia stawów, dyskopatie i entezopatie, a także nerwobóle.

aparat do fizykoterapii

Aparat do różnych rodzajów fizykoterapii, od lewej: elektrody (elektroterapia), laser z sondą podczerwoną (laseroterapia), głowica do ultradźwięków (ultrasonoterapia), urządzenia do wytwarzania pola magnetycznego (magnetoterapia)

Fale świetlne wykorzystywane są też w światłolecznictwie, zwanym również foto-, helio- lub światłoterapią. W porównaniu do leczenia laserem, fototerapia charakteryzuje się większym zróżnicowaniem wykorzystywanych fal, wśród których wyróżniamy promieniowanie podczerwone, widzialne i nadfioletowe. Fale dwóch pierwszych długości wytwarzane są przy pomocy tzw. lamp sollux, wyposażonych w komplet filtrów odpowiedniej barwy. Szkło czerwone pozwala wykorzystać podstawową cechę podczerwieni, którą jest działanie rozgrzewające, co działa na tkanki pobudzająco i przeciwzapalnie. Natomiast szkło niebieskie przepuszcza głównie widzialne promieniowanie tego samego koloru, przynosząc działanie uspokajające i przeciwbólowe. Dzięki temu lampy sollux pomagają przy bólach mięśni, stanach pourazowych kończyn oraz w stanach zapalnych i reumatycznych stawów.

Ostatnia z omawianych metod fizykoterapii, czyli krioterapia, stanowi jedną z form zimnolecznictwa, które wraz z leczeniem ciepłem składa się na dział zwany termoterapią. Polega ona na wykorzystaniu w procesie leczenia temperatur poniżej 0 °C. Wyróżniamy krioterapię miejscową i ogólnoustrojową. Pierwsza z nich, szczególnie pomocna przy leczeniu urazów, zakłada obniżenie temperatury konkretnych, uszkodzonych tkanek, a w efekcie wywołanie przekrwienia głęboko ułożonych struktur. Tym samym następuje destrukcja tkanek, niosąca działanie przeciwbólowe. Krioterapia jest zabiegiem, zalecanym w największej spośród omawianych grupie przypadków – w skręceniach, zwichnięciach i zapaleniach, stanach reumatoidalnych i reumatycznych, dyskopatiach i entezopatiach, chorobach zwyrodnieniowych, a także innych problemach z kośćmi, mięśniami, stawami, ścięgnami i więzadłami.

Jak już wcześniej wspominaliśmy, zabiegi fizykoterapeutyczne mogą i powinny być stosowane w procesach leczenia i rehabilitacji przy większości urazów i uszkodzeń, w tym między innymi w przypadku zespołu cieśni nadgarstka czy łokcia tenisisty bądź golfisty. Przy jednoczesnym wykorzystaniu odpowiedniego stabilizatora, powinny one przynieść szybką ulgę w bólu, zmniejszyć ewentualny obrzęk oraz docelowo zlikwidować przyczynę dolegliwości.

Pozdrawiamy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie publikowany. Zaznaczone pola są obowiązkowe *

*