Popularne dolegliwości i urazy układu ruchu (cz.V): Kolano kinomana

Pisaliśmy już o kolanie skoczka, czyli entezopatii więzadła rzepki. Dziś z kolei przyglądamy się następnej ciekawej przypadłości stawu kolanowego, jaką jest kolano kinomana. Uściślając, jest to schorzenie stawu rzepkowo-udowego, stanowiącego jeden z głównych elementów kolana (stąd alternatywnie nazywane jest zapaleniem rzepkowo-udowym). Skąd jego nazwa? Otóż okazuje się, że najczęściej objawia się ono, gdy przez dłuższy czas siedzimy ze zgiętymi kolanami, czyli w pozycji, która jest charakterystyczna m.in. dla uczestników seansów kinowych. Ale ta jednostka chorobowa może mieć również wiele innych przyczyn, wynikających z wadliwej budowy kolana bądź też z niewłaściwego obciążania rzepki.

Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, jak istotnym stawem jest staw rzepkowo-udowy. Ze wszystkich połączeń międzykostnych w ludzkim organizmie właśnie to przenosi największe obciążenia w przeliczeniu na jednostkę powierzchni. W normalnych warunkach staw ten jest tak wytrzymały, że maksymalne możliwe obciążenia mogą dochodzić nawet do 12-krotności ciężaru ciała człowieka. Jednak w pewnych sytuacjach długotrwały ucisk może prowadzić do uszkodzenia powierzchni chrzęstnych w stawie, co początkowo skutkuje uczuciem dyskomfortu, przechodzącym później w ból.

kolano kinomanaKolano kinomana najczęściej spotykane jest u osób, które dużo czasu spędzają w pozycji siedzącej z ugiętymi kolanami, przez co staw rzepkowo-udowy jest narażony na permanentne obciążenie. Dotyczy to więc przede wszystkim tych, którzy preferują siedzący tryb życia lub też wykonywany zawód wymaga od nich długotrwałego przebywania w takiej pozycji, np. zawodowi kierowcy. Rozwojowi schorzenia wśród kobiet sprzyja z kolei częste chodzenie w butach na wysokim obcasie (tzw. „szpilkach”), które niejako wymuszają trwałe ugięcie kolan. Zespół rzepkowo-udowy może być również wspomniany wadliwą budową kolana, a konkretnie bocznym ustawieniem przyczepu więzadła rzepki na kości piszczelowej, które skutkuje ściąganiem rzepki do boku.

Powierzchnia uszkodzonej chrząstki staje się chropowata, tracąc swoją idealną gładkość. Pierwotne ubytki na chrząstce powodują z kolei nasilenie dolegliwości, dlatego odczuwanie trzeszczenia, chrobotania, bądź strzelania wewnątrz kolana podczas chodzenia po schodach czy też wykonywania przysiadów powinny poważnie nas zaniepokoić. Głównym objawem jest jednak ból kolana podczas siedzenia ze zgiętymi kolanami, zlokalizowany w przedniej części kolana lub po bocznej stronie rzepki i ustępujący zwykle po wstaniu.

orteza stabilizująca rzepkę qmedWiększość wcześnie wykrytych przypadków nie niesie ze sobą konieczności interwencji chirurgicznej. Zazwyczaj wystarczy odpowiednio przeprowadzona rehabilitacja, podczas której wskazane jest odciążenie uszkodzonego stawu. Polega ona na rozciąganiu części mięśni oraz wzmacnianiu innych, a także mobilizowaniu rzepki. Dodatkowo można zastosować odpowiedni stabilizator, wspierający uszkodzone kolano. W razie potrzeby terapię można wesprzeć zabiegami fizykoterapii, kinesiotapingiem oraz lekami wpływającymi na regenerację chrząstki i przeciwzapalnymi. W ostateczności niezbędny staje się zabieg artroskopii.

Nieleczone kolano kinomana może prowadzić do przewlekłego bólu stawu kolanowego, a w konsekwencji do rozwoju choroby zwyrodnieniowej tego stawu. Dlatego nie należy lekceważyć dolegliwości kolana pojawiających się podczas oglądania filmu czy prowadzenia samochodu, tylko czym prędzej udać się na konsultację do lekarza specjalisty.

Pozdrawiamy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie publikowany. Zaznaczone pola są obowiązkowe *

*