Z czego wynikają bóle mięśniowo-szkieletowe?

Mogą być epizodyczne lub przewlekłe. Obejmują głównie plecy, szyję, ramiona, kończyny górne i dolne. Bóle mięśniowo-szkieletowe są szczególnie uciążliwym schorzeniem, które uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie. Skąd się biorą?

Objawy bólu mięśniowo-szkieletowego

Wspomniane bóle, które określa się skrótem MSD od angielskiego musculoskeletal disorders, są wywołane poprzez zaburzenia mięśniowo-szkieletowe. Oprócz odczuwanego bólu pojawiają się także inne objawy. Należą do nich:

  • stany zapalne takie jak rumień, obrzęk,
  • ogólnoustrojowe przejawiające się w znacznej utyracie masy ciała, sztywności porannej, zmęczeniu lub pojawiające się pod postacią gorączki,
  • te, które można wykryć za pomocą technik laboratoryjnych – podwyższone OB, trombocytoza czy hipoalbuminemia.

Nagły ból towarzyszy często wykonywaniu określonych czynności. Do rodziny objawów można zaliczyć także bezsenność. Gama objawów jest bardzo szeroka.

Czynniki ryzyka

Na pojawienie się bólu mięśniowo-szkieletowego ma wpływ wiele czynników ryzyka. Jednym z nich jest wiek oraz płeć. Według badań kobiety częściej cierpią z powodu bólów szyjnych, pleców, kolan, barków, z kolei mężczyźni częściej zapadają na fibromialgię. Bodźcem do powstawania bólu może okazać się także długotrwałe przebywanie w tej samej pozycji. MSD sprzyja także przenoszenie ciężkich przedmiotów, które nierzadko wymagają skręcania tułowia i pochylania sylwetki. Na frekwencję i intensywność bólu mają także wpływ warunki pracy. Jeśli narzucone tempo jest zbyt szybkie, a wykonywane czynności zmuszają do zajmowania niewygodnej pozycji przez długi czas, to MSD ma większe szanse do rozwoju. Coraz częściej mówi się o powiązaniu MSD z psychospołecznymi czynnikami ryzyka takimi jak, chociażby niezadowolenie z pracy.

Metody leczenia

Metody leczenia MSD są ściśle uzależnione od zespołu chorobowego, jaki został zdiagnozowany. Gdy przyczyną było złamanie, a po rekonwalescencji i wykorzystaniu ortezy dedykowanej dla konkretnej części jak łokieć, stawu skokowego czy barkowy, a także po zwichnięciach i przy zwyrodnieniach stawów często zaleca się fizykoterapię. Stosuje się także ćwiczenia rehabilitacyjne, a także środki farmakologiczne.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie publikowany. Zaznaczone pola są obowiązkowe *

*