Czym jest mielopatia szyjna?

Zignorowanie objawów mielopatii może prowadzić do trwałego kalectwa. Czym jest? Jak się przed nią bronić? O tym w dzisiejszym artykule. Zapraszamy do lektury.

Definicja mielopatii

Mielopatia to jedna z chorób szyjnego odcinka kręgosłupa. Wpływa destrukcyjnie głównie na rdzeń kręgowy. Ten rodzaj schorzenia rozwija się bardzo długo. Ten typ zwyrodnienia kręgosłupa polega na spłaszczeniu rdzenia, co wywołuje wiele objawów neurologicznych. Ucisk jest dla rdzenia szczególnie niebezpieczny, bo powoduje jego niedotlenienie oraz zwężenie.

Przyczyny mielopatii

Główną przyczyną zaistnienia tej choroby jest ucisk na rdzeń kręgowy. Może on być spowodowany wieloma chorobami i schorzeniami. Niektóre z nich to zwapnienie tkanek, przepuklina krążka międzykręgowego, urazy kręgosłupa powstałe w wypadkach, po których trzeba nosić kołnierz ortopedyczny, nowotwór, podwichnięcie kręgów szyjnych czy zwyrodnienie kręgosłupa.

Mielopatia objawy

Jest wiele objawów, które świadczą o tym, że cierpimy na mielopatię szyjną. Jednak ze względu na ich specyfikę możemy sobie tego nie uświadamiać i nie połączyć faktów. Do najczęstszych objawów tego schorzenia, należą:

  • Osłabienie, zawroty i bóle głowy, omdlenia,
  • Mrowienie oraz drętwienie rąk i nóg, tracenie czucia w kończynach,
  • Ból szyi, który promieniuje do barków i ramion,
  • Problem z kontrolowaniem zwieraczy,
  • Impotencja,
  • Powolny, niezgrabny chód,
  • Osłabienie mięśni szyjnych,
  • Sztywność karku.

Jak się ją diagnozuje?

Występowanie mielopatii jest poważnym stanem i jest wskazaniem do przeprowadzenia operacji. Lekarz ma za zadanie usunąć dotknięty schorzeniem fragment odcinka szyjnego, który zostaje zastąpiony implantem. Jednak zanim dojdzie do operacji, aby zdiagnozować chorobę, wykonuje się badania obrazowe – tomografię komputerową oraz rezonans magnetyczny. W czasie rekonwalescencji pacjent musi zostać poddany ćwiczeniom rehabilitacyjnym. Przez około 2 miesiące chory jest zobowiązany do noszenia kołnierza ortopedycznego.

Operacja i rehabilitacja to nie wszystko. Pacjent musi zmienić swoje codzienne nawyki. Nie powinien dźwigać ciężkich rzeczy, unikać czynności, które wymagają od niego długotrwałego wyciągania rąk w górę. Pacjent powinien także zrezygnować ze sportów wymagających dobrej amortyzacji – biegania, jazdy na rowerze, jazdy konnej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie publikowany. Zaznaczone pola są obowiązkowe *

*